Criteria voor heldendom.
Ik citeer van wikipedia.com:
Een held (mannelijk) of heldin (vrouwelijk) is een fictief of historisch persoon die, wanneer geconfronteerd met gevaar en rampspoed of vanuit een zwakke positie, moed en de bereidheid tot zelfopoffering betoont voor een grotere zaak. Aanvankelijk had dit heldendom vaak te maken met strijd of het uitblinken in iets, maar later werd dit uitgebreid tot een meer algemeen moreel uitblinken.
Als een personage in een verhaal geen bewondering maar medelijden of zelfs afkeer verdient, spreekt men van een antiheld. Antihelden kunnen louter pechvogels zijn of mensen die onderaan de maatschappelijke ladder staan, zoals Guust Flater, Charlie Brown, het Zwerverstypetje van Charlie Chaplin. Maar een antiheld kan ook iemand zijn met uitgesproken negatieve karaktertrekken, zoals domheid (Lambik, Homer Simpson) of regelrecht boosaardig gedrag (Eric Cartman, Tony Soprano).
De meest eenvoudige manier om een held te zijn is dus simpelweg moreel uitblinken. Negatieve karaktertrekken zoals domheid lijden tot het antiheld zijn. Rest mij alleen nog de vraag of ikzelf een held ben. Daar ben je zo achter middels een eenvoudige en natuurlijk zoals altijd geheel representatieve test. Met het beantwoorden van vragen over spinnen, katten die te water raken, het steunen van goede doelen en onder welk record je graag in het Guinness book of World records zou willen staan, kun je bepalen of je zelf een held bent.
De criteria in onze maatschappij zijn dus flink bijgesteld. Ik zou waarschijnlijk geen brandend gebouw in rennen en daarom ook accepteren dat ik geen held ben. Maar om dan mijn gevoel van eigenwaarde op te krikken omdat ik een spin durf te pakken of een kat uit het water zou redden is natuurlijk te hypocriet voor woorden. Maakt mij dat dan een held?
We beweren dat domme mensen antihelden zijn. Dat domheid een negatieve karaktertrek is. Negatief is in de algemene optiek overbodig en niet gewenst. Dat is een criterium wat telt in onze maatschappij. Maar is het dan slim om een brandend gebouw in te rennen? Niet echt lijkt me. Een dom persoon is dus een antiheld en held tegelijk? Heldendom gaat gepaard met succes, maar is geluk niet de ultieme vorm van succes? Is een dolgelukkig maar dom persoon dan op zijn manier geen held, waar een slim zakenman die sterft na een ongelukkig leven geen antiheld is?
Voltaire zei het al; Om te slagen in de wereld moet je niet alleen dom zijn, maar ook goede manieren hebben. Waarop Homer Simpson zou aansluiten met: Ik was de hele tijd op zoek naar het geluk terwijl ik al die tijd al bier had.
Daarmee slaat deze antiheld wel even de spijker op zijn kop.
Heeft u het al gehoord?
http://forum.www.trosradar.nl/viewtopic.php?f=51&t=75699
Grote ergernissen. Je zit lekker op de bank een boek te lezen of televisie te kijken. De bel gaat, je opent de deur en daar staat hij of zij. Je probeert ze af te poeieren maar ze lijken altijd een antwoord klaar te hebben. Daar ik de beschikking heb over de nodige interne informatie van zo’n door to door salesbedrijf en een dag meegelopen heb wil ik graag het een en ander met de buitenwereld delen. Om je vijand te bestrijden moet je tenslotte weten hoe ze opereren.
Allereerst een algemene omschrijving om het een en ander duidelijk te maken.
Salesbedrijven
De energiemaatschappij heeft direct niets te maken met het handelen van de deurverkoper. De energiemaatschappij heeft afspraken met een marketing / salesbedrijf. Dit bedrijf garandeert een X aantal nieuwe klanten per jaar en krijgt daar prestatiegericht voor betaald. De energiemaatschappij zal ongetwijfeld weten hoe de verkoop in zijn werk gaat, echter sluit ze haar ogen hiervoor. Omzet is tenslotte het enige dat telt.
De salesbedrijven werken in een piramideconstructie. Dit gaat als volgt: Het moederbedrijf is gevestigd in Engeland, ze heeft een dochteronderneming in Amsterdam. In Amsterdam worden salesmensen gerekruteerd. De beste salesmensen mogen een speciaal programma van 5 stappen doorlopen, een soort trainingsprogramma. Als ze dit doorlopen hebben – wat ongeveer een jaar duurt – worden ze ’owner’. Ze krijgen vervolgens geld van het moederbedrijf en vestigen zich in een andere stad om daar zelfstandig in een eigen BV en met een eigen team ook te gaan verkopen. Op hun beurt rekruteren de ‘owners’ ook weer meer salesmensen, hoe meer mensen verkopen tenslotte, des te hoger de omzet voor hun eigen Bv. Een deel van hun omzet staan ze af aan het moederbedrijf in Amsterdam, en Amsterdam op hun beurt weer aan Engeland. Deze lijn kan eindeloos doorgetrokken worden. Iedere ‘owner’ kan namelijk zijn of haar eigen ‘owners’ opleiden die in andere steden BV’s openen en dus een deel van hun omzet afstaan. Het ziet er ongeveer zo uit:
Pyramide constructie
Salesmensen
De salesmensen worden per BV gerekruteerd, soms rekruteren deurverkopers zelf mensen op straat, deze komen dan in hun persoonlijke team. Tijdens het sollicitatieproces worden dezelfde slinkse methoden gebruikt als aan de deur. Er wordt ingespeeld op de gevoelens van mensen, je hoort ergens bij, je kunt veel geld verdienen, heel veel geld. Een ‘owner’ verdient zo’n 100.000 euro per jaar, en de meeste zijn al ‘owner’ na een jaar of twee. Mensen zijn gevoelig voor zulke gegevens. Als je al aangenomen wordt moet je jezelf inschrijven als eenmanszaak bij de kamer van koophandel. Iedere salesman of vrouw werkt dus voor zichzelf, prestatiegericht. Leuke bijkomstigheid hiervan is natuurlijk dat de owner amper risico loopt. De enige kosten die een zelfstandige BV heeft zijn de huurkosten van het pand, één administrator en g/w/l .
Muppets
Voor dat iemand een ‘owner’ wordt zal hij of zij natuurlijk moeten leren om kennis over te brengen naar anderen. Dit leer je het beste door verschillende mensen in je team te hebben, ook mensen die het niet zo goed snappen allemaal. Dit zijn de zogeheten muppets. Mensen die worden aangenomen met als enige doel: Leermateriaal zijn voor een toekomstige ‘owner’. Deze muppets worden opgehemeld en gouden bergen beloofd. Ze vormen geen risico daar ze ingeschreven staan als eenmanszaak. Als ze hun taak volbracht hebben en afgeschreven worden kijkt niemand nog naar ze om en mogen ze weer gaan (oprotten is een beter woord hier). Zo wordt er tegenwoordig met mensen omgegaan. Ze worden aangenomen zodat anderen er beter op worden.
Met deze informatie in ons achterhoofd gaan we naar de handelswijze van de salesmensen.
De pitch
Een gesprek gaat grotendeels op de volgende manier: (S = Salesman, K = potentiële klant)
S: Goedenavond meneer, niet schrikken hoor, er is niets aan de hand.
S: Heeft u het toevallig al gehoord?
K: Wat heb ik gehoord?
S: Heeft u nog niet gehoord van onze buurtactie?
K: Welke buurtactie?
S: Onze buurtactie van het gas en licht?
K: Nee?
S: Nou, mijn collega’s en ik zijn al een hele tijd bezig om te controleren welke mensen nog niet van een hoog naar een laag tarief zijn gezet en zodoende 150 tot 200 euro per jaar besparen. Is dat bij u al gebeurd?
K: Niet dat ik weet? Waar bent u eigenlijk van?
S: Och sorry, wat stom van mij, ik zal mij even legitimeren (laat pas van energiemaatschappij X zien.)
K: Ik heb eigenlijk geen behoefte, ik zit al bij maatschappij Y.
S: En daar bent u natuurlijk tevreden over, over de service en het onderhoudt?
K: Ja.
S: Nou goed, daar verandert ook niks aan, het onderhoud blijft gewoon van Y, alleen het gas en licht komt van X, daar kunt u op besparen. Als u mij de jaarrekening laat zien kan ik kijken of u in aanmerking komt voor een verlaging, ik neem aan dat u die ook netjes bewaard heeft dus pak hem er maar even bij dan blijf ik even hier.
Dit is de standaard pitch die wordt opgevoerd, in realiteit gaat ze natuurlijk een stuk stroever. De filosofie van de salesman is echter: Elke ‘Nee’ brengt me dichter bij een ‘Ja’. Ze worden getraind om mensen een dom gevoel te geven, ze beantwoorden elke vraag met een tegenvraag. Een paar voorbeelden:
K: Sorry maar dat vind ik niet interessant.
S: Het is ook niet interessant, het gaat tenslotte over gas en licht. Haha.
K: Ik heb echt geen interesse.
S: Dus u bent niet geïnteresseerd in een jaarlijkse besparing van 200 euro?
K: Nee.
S: Dus als ik nu weg loop en er licht hier 200 euro op de stoep, dan laat u dat liggen?
De uitdaging
Denk er aan dat de salesman of vrouw altijd op provisiebasis werkt, als ze niet verkopen krijgen ze geen geld. Net als u is ook hij of zij ‘slachtoffer’ van een aantal intelligentsia die ze keer op keer weten op te fokken en te motiveren. Het is niet de salesman waar u last van heeft, de echte dader zit ergens in Engeland zijn miljoenen te tellen. Bot reageren op een jongen of meid werkt daarom nooit, volgende maand staat er weer een nieuw persoon voor uw deur. De beste oplossing is een sticker dat vertegenwoordigers niet gewenst zijn, bellen ze desondanks toch aan dan kunt u een klacht indienen bij de energiemaatschappij, daar tillen ze namelijk erg zwaar aan. Vergeet niet dat u ook een ‘muppet’ voor uw deur kunt hebben, deze jongens of meiden kunnen er al helemaal niets aan doen en hebben vaak al een beschadigd zelfvertrouwen waar zelfs nu nog misbruik van wordt gemaakt.
Als u geen sticker op uw deur plaatst kunt u altijd subtiele antwoorden gebruiken. ‘Nee daar heb ik geen interesse in’ werkt averechts. Beter komt u to the point. Gebruik termen van de salesman om te laten zien dat u weet waar het over gaat.
- Sorry jongen, je kunt nog zo goed pitchen, maar mij ga je vandaag niet closen.
- Als je ze liever niet sarcastisch wilt benaderen kun je ze ook direct naar hun legitimatie vragen, zo zie je van welke maatschappij ze zijn en kun je aangeven al klant van deze maatschappij te zijn. (het leugentje om eigen bestwil).
- En tenslotte, als je tijd over hebt kun je ze een snoepje voorhouden. Tenslotte krijgen ze alleen betaald als ze verkopen. Hoe langer ze bij jou aan de deur staan hoe minder ze die dag kunnen verkopen. Ze behandelen je als domme klant, speel het spelletje daarom mee, doe dom, stel vragen, laat ze hun prijzen op internet vergelijken met andere maatschappijen. Dit is de confronterende versie. Als ze niets verkopen vragen ze zich misschien af waar ze mee bezig zijn.
Hopelijk verschaft deze informatie wat meer inzicht in de organisaties (of eigenlijk organisatie) achter de o zo vervelende salesmensen. Ik kan nog uren doortypen maar moet toch echt een punt maken. Mochten er nog vragen zijn dan beantwoord ik die graag. Sophie_filos@hotmail.com.
Vergeet niet, laat u humeur nooit verpesten door een salesman, dat is het niet waard, tenslotte doen ze ook maar gewoon hun werk.
Haal meer uit je leven.
Met mindfulness bijvoorbeeld.
Of dichter bij huis en niet te vergeten gratis! Windows live.
Geluk blijkt wederom een keuze.
Rozen!
Een mooi vaasje rode rozen, een roos voor je geliefde, wie kan er nu nog zonder? Zonder rozen geen leven en zodoende moet alles wijken voor deze prachtbloem. Aanschouw de prachtige foto die ik maakte van een buitengebied in Venlo.
Geen speciale effecten, geen flitser, gewoon een simpele Nokia. Een prachtige zonsondergang, zou je zeggen. Leuke bijkomstigheid is dat het hier 02:00u is. De vogeltjes floten en licht op mijn fiets zetten was overbodig. Ik moest gelijk aan de reclame denken: ‘Veiligheid of verspilling?’ Met een kleine draai maakte ik ervan: Benodigdheid of verspilling? De assimilatieverlichting die deze winterse middernacht op een zomerse dag liet lijken is namelijk bedoeld voor de bevordering van de groei van rozen. Nut vs Nutteloos 0 – 1.
Lang leve de economie!
2012
Zo vlak na de jaarwisseling denk je er toch weer even aan. Visueel ondersteund door de gelijknamige film. 2012. Het jaar waarin volgens de Maya’s de wereld vergaat. Of ja, volgens wetenschappers dan, die claimen dat aan het einde van de Maya-kalender de wereld vergaat. Het doemscenario is al helemaal bepaald en vormgegeven, dat typeert ons kortzichtige denken maar weer eens.
In feite vergaat de wereld zoals wij die kennen elke seconde, wat zeg ik, nanoseconde en minder. Zo als ze is op het moment dat ik deze zin typ, zo is ze verdwenen bij de volgende. Feitelijk heb ik daarmee al direct een grote mythe om zeep geholpen.
In de veronderstelling dat in 2012 de volledige wereld vergaat is het erg voorbarig en niet te vergeten egocentrisch om te spreken over de wereld zoals wij die kennen. Waarom is DE wereld, gelijk de planeet waarop wij leven? Veel mensen leven tegenwoordig al in verschillende werelden, second life is daar waarschijnlijk het beste voorbeeld van. Aangenomen dat je pas leeft als je opgemerkt wordt door je medemens, wat helaas in de meeste gevallen pas gebeurt als je ‘succesvol’ in je leven bent, kan ik daarom concluderen dat er mensen enkel in een volstrekt andere wereld ‘echt’ leven. Als ik de newage-maya’s ofwel de trendwatchers mag geloven wordt de hype van 2010 e-suïcide. Het online plegen van zelfmoord, je ‘vrienden’profiel compleet verwijderen of je karakter in second life een Robert Enkeltje laten beleven. Mocht die trend doorzetten dan blijft er van second life in 2012 natuurlijk niets meer over.
Zowaar hebben we nu al twee nieuwe complottheorieën waarbij onze aardbol gespaard wordt. Persoonlijk doet me dat echter nog niet veel. In mijn optiek is er namelijk een andere wereld aan het vergaan. Toen ik op oudejaarsavond door Antwerpen liep viel me op dat iedereen zo verdomd vrolijk was. Iedereen was aardig, behulpzaam, lachte en vierde feest. Altijd wel merk ik iemand op die zit te mopperen of kwaad kijkt, maar hoe zeer ik ook mijn best deed, ik kon niemand opmerken die ook maar een beetje chagrijnig leek. Te mooi om waar te zijn, en volstrekt hypocriet, want een dag later vielen ze me wel weer op. De wereld die zal vergaan zit zodoende dieper dan enkel een stuk rots in het heelal. Ze begint al bij het feit dat wij de arrogantie op durven brengen om deze rots als voornaamste in ons leven te zien. We zijn doodsbang voor een ramp maar staan morgen wel weer in de file. Onze zogenaamde wereldleiders, de – zo mag ik aannemen – meest bekwame mensen op deze aarde, krijgen het niet eens geregeld om een verdrag op de milieuconventie in Kopenhagen overeen te komen. Althans geen waar we iets aan hebben. De lucht die we inademen stinkt daar ze uit kelen van te veel egoïsten komt. De echte vervuiling zit hem in ons handelen elke dag weer. Als er al een ramp plaats gaat vinden dan is deze eerder een verlossing voor het vele lijden waar wij geen verantwoordelijkheid voor nemen.
Dat er nu al door intelligentsia wordt geroepen dat de hype van 2010 e-suïcide wordt is natuurlijk te triest voor woorden. Het beestje bij zijn naam noemen is marketingtechnisch niet interessant, nee het moet dramatisch en schokkend zijn. Wellicht een gat in de markt en een patent waard, het e-kerkhof, waar alle definitief verwijderde profielen terecht komen zodat je ‘vrienden’ een plek hebben in moeilijke tijden. De wereld die vergaat is die van moraal, fatsoen, en redelijk verstand. Problemen zijn kansen tot op het bot geworden. Met je dochter alleen overblijven na de dood van je vrouw levert een bestseller een bioscoophit en niet te vergeten veel geld en roem op. Ik ben zelf een groot voorstander van het relativeren van problemen, maar soms mogen we ook best met de handen in ons haar zitten, het verwijderen van een profiel middels e-suïcide om zo aan een bepaalde wereld te ontsnappen is natuurlijk het begin van een toekomstige hype, die van het ontvluchten van het echte leven als het even niet meezit of als je concludeert dat je wel erg veel nepvrienden hebt.
Dat we ons leven, onze voorspoed en tegenslagen zelf bepalen lijkt niet door te dringen, dat blijkt nog steeds te lastig en te confronterend voor velen. Dan moet er verantwoordelijkheid worden genomen en moeten we onze grote angsten onder ogen komen. En laat dat nu net geen kanshebber zijn voor een toekomstige hype; verantwoordelijkheid.
